จาก 35 เหลือ 3
posted on 15 Jun 2005 21:23 by elen
โอ.......วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
จากทั้งห้องมีทั้งหมด 35 คน แต่มาเเค่ 3 คน
และเรื่องทั้งหมดมันก็เริ่มจาก
วันจันทร์
เพื่อน1 : เฮ้!! เพื่อนๆวันพุธหยุดกันเหอะ ไหนๆก็ไปค่ายสภากันครึ่งห้องแล้ว
เพื่อน2 : เอาดิๆๆๆ
เพื่อน3,4,5,... : เย้ๆๆๆ หยุดกันทั้งห้องเลยนะ
เพื่อน1 : มิก จะหยุดป่าวพรุ่งนี้
Elen : ........งึมงำ ถามแม่ก่อนนะ
วันอังคาร
เพื่อน1 : ว่าไงมิก พรุ่งนี้หยุดป่าว
Elen : ง่ะ ม่าม้าไม่ให้
เพื่อน1 : เอ้ย!! งั้นพรุ่งนี้ก็มากับหนึ่งเเค่สองคนอะดิ
Elen : ...............- - "
แต่อย่างเราหรือจะมากับหนึ่งเเค่สองคน เราก็ต้องหาเหยื่อเพิ่มสิคะ ซึ่งเป้าหมายที่เล็งเอาไว้ก็คือ...กิ๊ก... ซึ่งก็สำเร็จลงอย่างง่ายดาย โดยการบังคับขู่เข็ญต่างๆนานา เอ้ย!ไม่ช่าย หัวะหัวะ เเต่...ดูเหมือนจะสำเร็จเพียงคนเดียว เพราะที่เหลือยืนยันไม่มาลูกเดียว แป่ววววว
อันที่จริงแล้วเราก็ไม่คิดหรอกนะว่าจะไม่มากันจริงๆ ทีเเรกเราคิดว่าเค้าน่าจะมากันเพราะน่าจะคิดได้ว่าถึงหายไปเยอะขนาดไหน ยังไงยังไงครูเค้าก็ต้องสอนอยู่ดี เเต่...เราคิดผิด ที่เค้าไม่มากันจริงๆ เป็นเพราะไม่อยากเรียนวิชาอังกฤษครูปานใจกัน
และเเล้วก็มาถึงวันนี้ วันพุธนั่นเอง เราก็เดินย่ำต๊อกๆขึ้นมาถึงชั้น4จนถึงจุดที่เห็นห้องตัวเองได้ เเต่ไหงรู้สึกห้องมันโล่งๆหว่านี่มันก็7.15เข้าไปแล้ว เมื่อมาถึงห้องตัวเองก็ประจักษ์แก่สายตาตัวเองว่า ห้องเรียนมันโล่ง+เงียบ+ว่าง+ไม่มีคนอย่างเหลือหลาย โอ พระเจ้าจอร์จ มันเกิดอะไรขึ้น นี่จะหยุดเรียนกันจริงๆง่ะ จนถึงเวลาเคารพธงชาติก็ยืนกันโด่เด่กันอยู่เเค่2คนกับนู๋หนึ่งจนชั้นอื่นๆเค้ามองกันแบบว่าไอ้ห้องนี้มันมากันเเค่2คนเองเรอะ จนครูห้อง4อดไม่ได้เอ่ยปากบอกว่าให้มายืนรวมกับห้อง4 หุหุ แต่ครูประจำชั้นเราก็ไม่ให้ไป แล้วยังบอกด้วยว่า ถึงมาเเค่คนเดียวก็ต้องยืน ให้รู้กันไปว่าห้องนี้มากี่คน โหๆสุดยอดค่ะครู แต่ถ้านู๋มาคนเดียวก็คงจะไม่ยืนง่ะ เหอเหอ
เดี๋ยวเล่าให้ฟังดีกว่าว่าเเต่ละคาบเรียนยังไงบ้าง
เริ่มจากHomeRoom อันนี้ก็ไม่มีไรมาก เข้ามาครูก็บ่นๆๆเรื่องคนที่ไม่มาเรียนไปตามเรื่อง+บ่นเรื่องบอร์ด เพราะบอร์ดห้องเรามันไม่ก้าวหน้าเลยสักกะติ๊ดนึง เฮ้อ!!ไม่ขอบอกชื่อคนรับผิดชอบนะ ระหว่างHRกิ๊กก็มา(แอบมาสายนี่หว่า...)
ต่อมาเป็นวิชาบัญชี2คาบ ครูเข้ามาอึ้งไปตามระเบียบ เพราะว่าเรากะเพื่อนๆนั่งหน้าสลอนอยู่เเถวหน้ากันแค่3คน หุหุ พอครูหายอึ้งครูก็ให้ทำแบบฝึกหัดที่สัปดาห์ที่เเล้วทำค้างไว้ ว่าเเล้วครูก็ลากเก้าอี้มานั่งเเหมะอยู่หน้าพวกเรา3คน เเต่ก็ดีนะเพราะเวลาไม่เข้าใจข้อไหนก็เงยหน้าขึ้นไปถามครูเลย เวลาผิดครูก็จะท้วงทันที หุหุ สรุปก็เลยทำ+เฉลยเสร็จทั้ง6แบบฝึกหัดเลย
พอขึ้นมาพักเช้าก็เป็นคาบว่าง หุหุ ก็เกิดอารมณ์อยากจะเป็นเด็กดีกับเค้ามั่ง เลยพร้อมใจกันหยิบการบ้านเลขพื้นฐานที่ค้างไว้ตั้งเเต่เมื่อวานขึ้นมาทำจนเสร็จ เย้..หมดการบ้านไปอีกหนึ่ง
ต่อมาเป็นคาบอังกฤษมิสซิน(สะกดไม่เป็นง่ะ) มิสซินเดินเข้ามาก็อึ้งเหมือนกัน หุหุ เเต่มิสซินก็ไม่ท้อถึงมีเเค่3คนก็เถอะ สอนเรื่องRather , Fairlyที่ค้างจากเมื่อวานต่อทันที แต่เเปลก เราเข้าใจที่เค้าสอนหมดเลยแฮะ จากที่เมื่อวานไม่มีอะไรอยู่ในหัวเลย สงสัยวันนี้เค้าคงสอนช้าๆ สมองปลาทองของเราถึงรู้เรื่องเเฮะ พอสอนจบเค้าก็แจกชีทให้ทำ พอถึงตอนนี้เราเริ่มรู้สึกชอบที่เรียนกัน3คนนะ เพราะไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามครูเค้าได้เลยไม่ต้องอายเพื่อน
เมื่อขึ้นจากพักเที่ยงก็เป็นคาบวิทย์ คาบนี้ครูไม่ตกใจเพราะครูเดินเข้ามาตกใจตอนคาบจริยะเรียบร้อยเเล้ว เหอเหอ คาบนี้ครูไม่สอน เเล้วครูก็บอกว่าเดี๋ยวครูจะเดินออกไปซื้อหมูปิ้งหลังร.ร.ให้ทำงานไป เเต่ครูก็ใจดีน้ายังถามด้วยว่าจะเอาไม๊ครูจะซื้อมาฝาก เเต่...ถึงแม้ว่าอยากกิน+น้ำลายสอมากขนาดไหน ด้วยความเกรงใจที่มันมีมากกว่าก็ตอบปฏิเสธไป (ง่ะ...เสียดายจาง)
ต่อมาก็เป็น....อังกฤษครูปานใจ บรื้ออออ หลังจากครูวิทย์ออกไปแล้วพวกเราต่างก็นั่งจ้องนาฬิกา+เงี่ยหูฟังเสียงออดอย่างใจจดใจจ่อ จนไม่เป็นอันทำการบ้านเลขเพิ่มเติมเลย แล้วเชื่อไม๊...พอเสียงออดดัง ทุกคนต่างสะดุ้งกันสุดตัวเลย บรื้ออออ บวกกับ รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันทีทันใด และเเล้วครูปานใจก็ค่อยๆย่างกรายออกมาจากห้อง4 มาเข้าห้องเรา บรื้ออออ เมื่อเค้าเข้ามาคำเเรกที่พูดก็คือ "What happen" (กรุณาทำเสียงตกใจสุดๆเพื่อให้ได้feel) แล้วไม่รอช้าเค้าก็สั่งให้เปิดBangkok Postทันที แล้วก็เรียนเรื่อง...อะไรๆ new look government สักอย่างนี่เเหละ พอเค้าถามคำถามมาพวกเราก็ได้เเต่อึ้ง...ก็ไม่ได้อ่านมานี่หว่า ก็ตอบบ้างเงียบบ้าง พูดได้ว่าช่วงเเรกๆบรรยากาศยิ่งกว่าเครียดอีกมันอึดอัดมากๆๆๆ สงสัยเค้าคงคิดว่าข่าวนี้ยากไปมั้ง ก็เลยเรียนเรื่องเด็กเเฝด5คน อันนี้เค้าก็อธิบายให้ฟังว่าtwinsมีได้2แบบอะไรอย่างงี้ไปเรื่อยๆจนจบ แล้วเคาก็บ่นว่าเวลาอ่านนสพ.นี่มันต้องคิดไปด้วย แต่พวกเธอไม่ชอบคิด อะไรประมาณนี้ จนมาเรียนเรื่องอองซานซูจีต่อ อันนี้ค่อยยังชั่วหน่อย เพราะเรารู้บ้างนิดๆก็เลยตอบได้บ้าง แล้วเค้าก็ให้อ่านออกเสียงทุกๆ2-3ประโยค แล้วทุกครั้งที่อ่านจบเค้าก็จะอธิบายแบบละเอียดสุดๆจนเราสามารถเข้าใจได้ (เหลือเชื่อ!!) ระหว่างที่เรียนอยู่มิสซินเข้ามาหาเค้า เท่าที่เราฟังเค้าคุยกันนะ(ไม่ได้เเอบฟังนะแต่ได้ยินอ่ะ - -a) มิสซินบอกว่าจะให้ครูปานใจเก็บคะเเนน10%แล้วมารวมกับของมิสซิน โอ...ม่าย แล้วพอครูปานใจหันมาเห็นเราส่ายหน้าดิ๊กๆว่าไม่เห็นด้วยนี่ เค้าก็หัวเราะเราใหญ่เลยแล้วยังเกทับเราอีกด้วยว่ามันเป็นgood ideaนะ - - " และเเล้วก็จบชั่วโมงลงจนได้ เฮ้!!! แต่...เค้ายังอุตสาห์สั่งการบ้านให้อ่านBKKPอีกตรึมเลย T________T
สรุป
1. ตลอดวันนี้มีผู้คนให้ความสนใจกับห้องเราเป็นพิเศษ หุหุ พากันเเวะเวียนเข้ามาหาตลอดเลย อิอิ ไม่เหงาเเล้วจ้า
2. คำถามยอดฮิตประจำวันนี้คือ "อยู่เเค่สามคนไม่เหงาเหรอ"
3. วันนี้ห้องเรารักกันไปไหนไปด้วยกัน ไปกินข้าวก็ไปด้วยกันไปห้องน้ำก็ไปด้วยกัน หุหุ
4. ชักเริ่มชอบการนั่งเรียน3คนขึ้นมาซะเเล้ว
5. วันนี้พวกเราได้เเอร์คนละครึ่งเครื่อง ก็คือในห้องมีแอร์2เครื่องแล้วมา3คนไงก็เลยคนละครึ่งเครื่อง
6. วันนี้ไม่ต้องฝากมือถือเพราะครูเชื่อใจว่าไม่ใช้เเน่ๆ ว้าว!!ภูมิใจเล็กๆ
edit @ 2005/10/20 18:34:37
แหม~มีแค่สามคนนี่มันก็น่าหนุกนะ แต่พูดถึงเรื่องชั่วโมงครูปานใจ ห้องเราก็หายไปค่อนข้างเยอะเหมือนกัน (หายไปห้องสมุดน่ะ แต่สู้ห้องเธอไม่ได้หรอกเหลือแค่สามคน) แต่เราหนีไม่ทันเลยต้องนั่งเรียน แถมสิ่งที่น่าเศร้าที่สุดในชั่วโมงก็คือ เราตามเค้าไม่ทันน่ะสิ คือว่าเค้าอ่านไปถึงตรงไหนแล้วเราก็ตามเค้าไม่ทัน คราวนี้ครูเค้าเห็นเราไม่ได้อ่านตามเพื่อนๆ ก็เลยบอกให้เพื่อนหยุดแล้วรอเราก่อน บอกว่าเราเนี่ย~~~ช้า~~~จริงๆเลย ครูจะให้เรามาติวพิเศษกับครูด้วยจะได้เร็วขึ้นไม่งั้นเราไม่มีทางตามใครเค้าทัน เราก็อ้าปาก(แทบขากรรไกร)ค้าง 
#1 By แมลงสาบ (58.10.176.76) on 2005-06-15 21:28